Historia klasztoru i parafi.

Pierwszy klasztor franciszkanów w Legnicy został zbudowany w latach 1255-60.

liegnitz
Za jego fundatora uchodzi książę Bolesław Rogatka. Początkowo klasztor ten należał do prowincji czesko-polskiej, a od roku 1284, wraz z innymi domami kustodii wrocławskiej i złotoryjskiej, znalazł się w prowincji saskiej.

Jak wiele najstarszych franciszkańskich kościołów, tak i legnicki stał się miejscem wiecznego spoczynku piastowskich książąt legnicko-brzeskich.

Reformacja najprawdopodobniej wywarła duży wpływ na życie zakonne w Legnicy, gdyż właśnie wtedy wielu zakonników się sekularyzowało.

W roku 1698 cesarz Leopold przekazał klasztor jezuitom, zobowiązując ich jednocześnie do troszczenia się o grobowce wygasłego już w 1675 roku, rodu Piastów legnicko-brzeskich. Dzięki temu mamy do dziś zachowane prezbiterium dawnego kościoła franciszkańskiego, które było mauzoleum Piastów.

W związku z budową przez Towarzystwo Jezusowe nowego kościoła, stara część kościoła oprócz prezbiterium, uległa rozbiórce. Nowy kościół w stylu barokowym został wybudowany w roku 1720 i istnieje do dzisiaj. W roku 1744 w kościele zawaliło się sklepienie, na odbudowę którego jezuici nie mieli już środków.

Po kasacie Towarzystwa Jezusowego, król Fryderyk Wilhelm III ustanowił przy tym kościele katolicką parafię. Parafia własnymi środkami pokryła drewnianym sklepieniem nawę główną kościoła.

W latach 1945-47 parafią administrował ks. Tadeusz Łączyński, który przez pewien czas był jedynym polskim kapłanem w tym mieście. W roku 1947 klasztor, kościół i parafię legnicką przejęli franciszkanie z Prowincji św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię.

Po roku 1953, klasztor legnicki przez kilka lat był domem nowicjackim, a od roku 1957 siedzibą Niższego Seminarium Duchownego. 8 marca 1966 r. w wyniku pożaru klasztor został zniszczony, a kościół częściowo uszkodzony. W kościele spalił się hełm jednej wieży oraz roztopiły się dzwony. W latach następnych szkody te zostały naprawione. Najszybciej odnowiono część pomieszczeń seminaryjnych, dbając o to, by seminarium nie przerwało swoich zajęć i pracy.

Na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych odbudowano wieżę kościelną z hełmem i zakupiono nowe dzwony. Pod koniec lat siedemdziesiątych odmalowano wnętrze kościoła, a w latach osiemdziesiątych dokonano naprawy dachu kościelnego i pokryto go miedzianą blachą. W końcu lat osiemdziesiątych przebudowano strychy klasztoru i adaptowano je na pomieszczenia seminaryjne oraz na mieszkania dla seminarzystów.

Decyzją nadzwyczajnej kapituły prowincjalnej z października 1998 r. Niższe Seminarium w Legnicy zostało przekształcone w Katolickie Liceum Ogólnokształcące, z prawami państwowymi.

o. Marek Hałambiec OFMConv

foto w nagłówku www.de.liegitz.pl

 

Brak możliwości komentowania